Categorie: Deel 14

De maand mei is voorbij gevlogen. Onze terugblik! 😊 Zaterdag 2 mei vliegt de groene vogel ons retour naar Alicante. Moeders en Jan brengen ons naar Rotterdam airport met de splinternieuwe ‘ koets’ van Jan. Hoe leuk is dat als je 82 jaar bent en dit nog kan doen! 😊 Na een rustige vlucht (mijn lover en ik zitten eens niet naast maar achter elkaar) landen we op Alicante en worden daar opgepikt door de shuttle van het autopark waar de camper staat. Van te voren hebben we al met hen afgesproken dat we een nacht op het terrein in de camper mogen blijven overnachten. Want wie ziet ons aankomen ‘s avonds rond 23.30 uur op een camping?! 🤣 Het plan is een paar dagen Benidorm en daarna verder reizen naar bovenin Spanje om de Picos te bezoeken. Begin juli moeten we thuis zijn. Voor nu heb ik mijn oog laten vallen op camping Cap Blanch in Albir. Dit stadje ligt ongeveer  zes kilometer van Benidorm, is kleiner en daardoor ‘charmanter’ zullen we maar zeggen. De camping ligt vrijwel direct aan zee. Misschien is het daarom dat ik hoge verwachtingen van deze camping heb…. 🤔 Met een plattegrond waarop de vrije plekken staan aangegeven rijden we zondagmorgen een kleine 45 minuten in het rond over de grote camping met ruim 300 plekken. Deze zijn rommelig en van verschillende groottes. Een aantal proberen we uit maar nergens kunnen we met goed fatsoen staan. Of het komt niet uit met de bomen of we blokkeren al het zicht van buren. Ook komen we er achter dat er slechts 1 sanitairblok is! Weliswaar heel groot maar zit je aan de verkeerde kant van de camping dan kan je op de fiets naar de douche en afwas! 🤣 ‘Het maakt me niet uit maar kies iets!!’ klinkt het geagiteerd naast me als ik weer naast de hut sta om een plek te bekijken. 😡 ‘Wat een rotplekken allemaal, laat dat strand maar zitten en rij naar Media Legua (daar stonden we in het voorjaar) daar hebben ze tenminste grote plekken!’ mopper ik terug. 😡 De stemming zit er al goed in! 🤣 Terwijl mijn vent de camper weer draait roept ie ‘Ik probeer nog een laantje en anders geef ik het op!’ Daar is dan eindelijk een plek waar we mee kunnen leven. Ook niet groot, bijna pal naast de wasstraat en uitzicht op een muur maar het is wat het is! We staan vlakbij de ingang, ver genoeg maar toch op loopafstand van het sanitair en bijna op het strand! Het thuisfront is er ook blij mee want we blijken gelijk in het zicht van de webcam op de camping te staan!🤣 Roel maakt nog een mooie foto van een bui onweer. Het plan om minimaal een weekje op deze camping in Albir te blijven worden er twee. We doen niet heel veel: fietsen, wandelen, uurtje strand, markt bezoeken, mijn vent maakt jam van de gekochte aardbeien (Ai doet de rest 🤣) en we spreken af met vrienden. Hans en Willy en de kleine Xita zijn namelijk ook nog steeds in Benidorm. De verkering tussen andere Hans en Ineke is een feit en na zijn bezoek aan Nederland is zij nu meegekomen naar Spanje. Met elkaar hebben we gezellige etentjes. Uiteraard bij onze favoriete Chinees Cuenco d’Oro maar ook bij het nieuw ontdekte restaurant Domino en thuis bij Hans en Ineke in Finestrat waar we ons ook in het toch wel koude zwemwater wagen. Ook hier wordt het met Ai wat spannender. 🤣 Voor wat extra beweging gooien we een aantal keren een jeu de boulesballetje en ook dan verzorgen we de interne mens als blijkt dat er bitterballen op de menukaart staan. 😉 Vriend Charl, die samen met Evelien in San Juan de Alicante woont, is tijdens de maand dat we in Nederland waren heel ziek geworden en toch nog zeer plotseling overleden. Zo zie je weer hoe snel het kan gaan want we hadden nooit kunnen vermoeden dat eind januari onze laatste ontmoeting met elkaar zou zijn. Samen met Evelien halen we, tijdens een heerlijke lunch bij La Rive, mooie herinneringen op hoe onze vriendschap twee jaar geleden onderweg met het ‘camperen’ is ontstaan. Met de beide Hansen rijden mijn vent en ik nog een keer naar haar toe om te helpen met de hoes die ter bescherming over haar camper moet. Het was even afzien in de hitte maar het ding zit! 😊 Inmiddels zijn we dus al weer twee weken hier en hebben besloten om samen met Hans en Willy naar de Picos op te rijden. Zij staan op camping la Torreta in Benidorm. Eigenlijk vinden we camping Cap Blanch al na een paar dagen niets. De plek waar we staan is het niet, het sanitair is schoon maar sterk verouderd en wordt momenteel ook nog gerenoveerd. Zo sta ik te douchen in het stof tussen het ‘geboor en gehak’ van de werklui. Ook de actie van het gif spuiten is bizar. Zonder waarschuwing vooraf komen mannen in witte pakken met een masker op de snuit de bomen op de camping behandelen. Hun advies: laat de ramen en deuren maar een half uur dicht dan is het goed….🤔 Rondom het kampeerterrein is het rumoerig, zo dichtbij het centrum is dat voorspelbaar. Maar achter de muur waar we met de hut tegen aan staan loopt een straat die zich leent voor heren die lijden aan de aandoening ‘Penis-Minimalis’ , het stevig en langdurig intrappen van het gaspedaal van een auto met kapotte uitlaat.🤨 Hier werkt zelfs geen blauw pilletje tegen.  Net als we afgesproken hebben dat we niet gaan verhuizen omdat we overmorgen toch verder reizen klinkt er ‘s-morgens luid door de geopende camperdeur met hor, ‘Goedemorgen, is er iemand binnen?’ Dit met een flink Amsterdams accent. Vanuit de deuropening kijken we naar ‘Gabber Johnny’,  een gedrongen kerel, type sportschool, in het zwart gekleed met een dikke gouden ketting. Echt mijn type! 😉 Voordat ik op YouTube een filmpje met de muziek van “Gabbertje” heb opgezocht blaat ie verder. ‘Luister even, wij komen hier naast jullie staan dus schuif die camper opzij want die staat op de lijn en dus in mijn vak!! Opschuiven!! Tot zo!!’ 😳 Zoef, zoef, weg is ie. Zijn armpjes zwaaien wijd alsof er tennisballen onder de oksels zitten. 🤣 Wat is dan de keuze? Je kan koffie zetten voor de nieuwe buurtjes, meester Visser bellen of zoals ik doe: Ik ga naar het sanitair om mijn was bij de wasmachine op te halen. Net als ik die aan het ophangen ben komt Gabber terug. Een patserige BMW met daarachter een flinke sleurhut. Er blijkt nu ook een Anita te zijn. In een rookwolk staat een zenuwachtig 40 kilo wegend skelet heftig aan een sigaret te zuigen. Als ze dat met andere dingen ook doet dan weet ik waarom hij haar heeft gekozen, zeg maar…. 😉 Hij is not amused dat we nog niet verplaatst zijn. Nou hebben we op de buitenspiegel een houten bordje met onze namen. Het ding is een keer gemaakt in Amerika en we slepen het sindsdien overal mee naar toe. Leuk toch, zo kan men zien wie we zijn! 😊 Nou Gabber heeft het ook ontdekt, ‘Roel, héééééé Roel, kom eens naar buiten!!! schreeuwt ie langs mij en het wasrek heen. Natuurlijk komt mijn vent niet naar buiten want ik heb mijn ‘heethoofd’ opdracht gegeven om binnen te blijven. Terwijl Gabber mij negeert loopt ie druk heen en weer te meten hoeveel centimeter we moeten verkassen. ‘Roel, Roel!!!’ schalt zijn stem weer. Iemand moet hem toch antwoorden dus….dan ik maar. ‘Ik hoop dat het lukt met de caravan maar als je niet kan rijden/sturen dan roep je maar….’🤭 Het is helaas niet helemaal een goed antwoord want Gabber is echt een mannetje en zoals ik hem snel inschat een fanatiek aanhanger van de manosfeer. 😡 Mensen die mij kennen weten dat ik heel rustig kan blijven. Op zachte toon praat ik tegen hem als tegen een onwillig kind. ‘Als je het niet eens bent met hoe we staan dan ga je naar de receptie, pas wanneer ze daar zeggen dat we verkeerd staan dan zetten we onze camper opzij. En nou ophouden met die onzin, ik ben met de was bezig.’ 🤭 Gabber is nu echt boos, hij wil alleen met Roel praten. ‘Je hebt toch een vent, waar is die?? Doe even normaal en roep hem!!’ Echt, als hij er bitch achter had geroepen had ik het niet gek gevonden. 🤣 Hij roept nog een paar keer om Roel maar waagt het toch niet onze camper in te gaan. Als die nog steeds niet verschijnt springt ie in zijn auto terwijl hij roept; ‘Laat maar, ik ga gewoon je wasrek aanrijden!!!!’ 😳 Ja, lieve lezers, zomaar een gezellige ochtend in het altijd zo rustige Albir! 🤣 Dan komt Gabber weer uit de auto met de afstandsbediening voor de caravan. Hij koppelt de sleurhut af en geeft een forse druk op de afstandsbediening. Direct zet het ding zich in beweging, ‘Kijk dan, kijk dan, ik rij je was aan!’ schreeuwt ie. 😳 Gelukkig neemt Anita op dat moment even geen trekje van haar sigaret en ziet door de optrekkende flarden rook dat de voorkant van de caravan bijna een andere caravan ramt. ‘Ho, ho, stop, stop!!’ roept ze. Dit is trouwens het enige wat ze al die tijd heeft gezegd en dat snap ik want Gabber reageert als door een wesp gestoken. Met opgetrokken schouders en gebalde vuistjes loopt ie met driftige passen haar kant op terwijl ie “vriendelijk” vraagt; ‘Ja, wat nou, wat mot jij nou weer hè?!’ 😳 Inmiddels hebben we gezelschap gekregen van een aantal Spanjaarden uit ons laantje. Ook zijn Hans en Willy op de fiets gearriveerd voor een koffietje. Een laatste schets van deze bizarre vertoning: de Spanjaarden staan hoofdschuddend in een groepje hun verbazing te uiten, Hans en Willy bellen de receptie van camping la Torreta of daar nog plaats is, Gabber scheurt weg in zijn BMW om die verderop te parkeren, het rokend skelet heeft een nieuwe sigaret en….mijn vent? Nou, die is uit de hut gekomen en naar de receptie gewandeld om te betalen want we vertrekken per direct. Hier hebben we zó geen zin in! 😡Voordat we vertrekken wachten we wel even tot Gabber zijn hele spulletje heeft uitgepakt en neergezet….Zo kan hij nog wat energie kwijt om de hele zooi na ons vertrek eventueel toch wat ruimer neer te zetten. 🤣 ‘Concentreer je op het wegrijden en geef die twee kneuzen geen blik.’ is het advies aan mijn vent en zo rijden we rustig en beheerst de camping af. 😊 Een verhuizing die niet helemaal gepland is maar soms heb je een zetje nodig. 🤣 Op camping la Torreta krijgen we een prima plek, waar ik de ingepakte was voor de tweede keer die dag ophang. We balen dat we de beslissing om Cap Blanch te verlaten niet eerder hebben genomen. 😞 Dan is het toch echt tijd om verder te reizen en na een afscheidsetentje met elkaar in de Blauwe Walvis verlaten we, samen met Hans, Willy en de kleine Xita, maandagmorgen Benidorm. Via de ons eerder bezochte plaatsten als Jalance, Cuenca, De burcht van Belmonte, Campo di Criptana, Consuegra, Toledo, komen we in de Vallei der Gevallen. Een door dictator Franco gebouwde ondergrondse kathedraal en een enorm kruis domineren de omgeving. Het eerste wat ik zie zijn een rijtje oude oldtimers. In zo’n Fiat 850 reden mijn ouders met ons kinderen  voor het eerst op vakantie naar Spanje. Het autootje was zo klein dat moeders met haar voeten op een koffer zat. 🤣 Een hele onderneming in 1968. De volgende stop is Segovia.Je hebt werkpaarden en luxe paarden. 😉 Daarna komen we in de voor ons nog niet bezochte plaatsen Valladolid en Leon. De diesel blijkt hier duur, 1.80 euro. Vijfhonderd meter verder maar 1.51 euro. Geen idee hoeveel het in Nederland is momenteel.  Het is een mooie en zeer warme route want uitgerekend nu heeft Spanje de eerste hittegolf van dit jaar! Uiteindelijk zijn we na elf dagen, vele mooie steden en een garagebezoek voor een kapotte koplamp in de Picos de Europa aangekomen! 😊 Bij het enorme stuwmeer van Riaño waar gezien de bomen die onder water staan het waterpeil de afgelopen maanden enorm is gestegen, ontmoeten we vrienden Piet en Wilma nog die ook in de buurt aan het rondreizen zijn.  Er zijn zeven dorpen onderwater gezet voor het stuwmeer. Riaño is op een hogere plek opnieuw opgebouwd. In Posada de Valdeon vinden we een mooie overnachtingsplek waar we twee dagen blijven en wat in de omgeving wandelen. Tot zover en binnenkort meer over de prachtige Picos de Europa! 😊

We zijn weer thuis dus nog maar even een terugblik op de afgelopen weken! Benidorm werd op 17 maart in beslag genomen door de Ieren en kleurde groen want het was St. Patrick’s day! De zon scheen uitbundig en het was een groot feest! 😊Sommigen werd het iets teveel….😉Natuurlijk bezochten we met moeders en Jan ook de Engelse straat!Of de cocktail met de klinkende naam ‘Sex on the beach’ een vervolg heeft gehad….we willen het niet weten! 🤣Ook huurden we nogmaals een auto en reden zaterdags naar het Gran Via Shopping Centre in Alicante. Na wat wachten in de shops zochten Jan en Roel uiteindelijk maar een goed plekkie bij een tapasbaren moeders en ik struinden de winkels verder langs. 😊 Na dit shop festijn reden we door naar het centrum en wandelden over de mooie boulevard van Alicante.‘s Avonds terug in Benidorm kwamen we per toeval terecht in een restaurant met de klinkende naam ‘t Jordaantje.Heerlijk gegeten en leuke bediening! 😊 De volgende dag hadden we wederom een ‘eet afpraak’ en wel met Hans en Willy en de kleine Xita. Zij waren sinds een paar dagen ook in Benidorm. We hadden ze afgelopen week, terwijl we naar het strand fietsten, al in de city gespot. 😉 Voor nog meer gezelligheid schoven moeders, Jan en Hans Ooms ook aan. We hadden een reuze gezellige avond bij de Chinees Cuenco de Oro in Albir. Gelukkig dat de Chinezen de kleine Xita niet ontdekten, die is nog in leven! 😉Op maandag kwam er nog meer gezelligheid want  Arne en Helene waren ook in Benidorm gearriveerd.Het Jeu de Boulen op het strand(foto Marcel Haze, hij heeft oa. de website op facebook ‘Welkom in Benidorm’.) begon om 11.00 uur en de koffie erna in het Duitse huis leek wel een zoete inval van alle bekendenmet als resultaat dat we rond 17.00 uur terug naar de hut op de camping fietsten. Heel leuk is dat Cupido zijn pijl afschoot tijdens het boulen. Met een aanmoedigingszetje van mijn lover en mij 😉 kwam er een afspraak tussen meneer H. en mevrouw I. en zo is maar weer bewezen dat je nooit te oud bent om nog eens verliefd te worden! Het is deze twee lieve mensen zo gegund om weer gelukkig te zijn en de afstand tussen Nederland en Spanje is te verwaarlozen. Ík heb in ieder geval extra aandelen Transavia gekocht!  Wat deden we nog meer in Benidorm? Hans kwam onverwachts de camper bekijken dus we snelden naar het campingrestaurant voor een pizza. Als je er toch bent….😊Roel bakte roze koeken. We fietsten langs wat van de beelden van de Fallas feesten die ‘s-avonds om half twaalf in de  fik gestoken zouden worden. Daar hebben we maar niet op gewacht, het was te koud!Overdag werden de temperaturen zo lekker dat we eindelijk toch een aantal keren naar het strand konden fietsten. We zijn niet van die zonaanbidders maar af en toe een uurtje is heerlijk!Overal blauw behalve boven onze parasol….Een wolk! 🤣Hoe kan het dat, ondanks dat de plaats zo groot is, wij altijd bekenden tegenkomen….heel vervelend want deze ontmoetingen werden meestal op een terras voortgezet. 🤭 Met Arne en Helene bezochten we na een aantal drankjes op de boulevard ook ‘t Jordaantje waar Arne, na al zijn avonturen in het buitenland, genoot van een Hollands borreltje.De afgelopen periode bezocht hij oa. landen als Syrië, Irak, Jemen en de Verenigde Arabische Emiraten. Natuurlijk mocht een bezoek aan de Engelse straat voor hen in deze week niet ontbreken. We namen ze mee naar onze favorieten: de Western Saloon en Morgan Tavern.In de laatste was een look-a-like van George Michael die een geweldig optreden gaf! 😊 Hans O. nam ons dames (Willy, moeders en mij) mee op een dagtrip voor een ritje door de bergen. Van bovenaf bewonderden we het stuwmeer van Guadalest en stopten uiteindelijk op onze bestemming El Rincon de las Mermeladas. In dit winkeltje verkopen ze eigengemaakte producten zoals jam, olie, honing en balsamico in allerlei heerlijke smaken.Vanaf boven in de bergen zoefden we naar beneden voor een late lunch op een terras van een typisch Spaans restaurant in het oude centrum van Finestrat.😊 Oh ja, we ontdekten na al die weken in Benidorm ineens een bowlingbaan, altijd leuk!En zoals altijd als het op zijn eind loopt gaat het ineens zo snel. De laatste week stond in het teken van afscheid en eten, vooral eten! 😳 Met moeders, Jan en Hans op de boulevard, waar we van een heerlijke paella bij restaurant Artigas genoten.Om het af te leren nog een keer naar het tapasstraatje in de oude stad.Donderdag 2 april vlogen moeders en Jan retour naar huis. Maar niet voordat we woensdagavond met zijn vieren nog een heerlijk en gezellig afscheidsetentje hadden in Albir. Waar we een nieuw restaurant (Domino) ontdekten.‘De oudjes’ namen de taxi en wij de fiets.Van dit etentje rolden we naar het volgende want de Semana Santa is begonnen. De processies voor Pasen. Voordat we donderdagavond met de beide Hansen en Willy naar de processie gingen snavelden we wat lekkers in een Spaans restaurant.De processie was in het oude gedeelte van Benidorm. De smalle straten maakten de optocht zeer sfeervol en ondanks dat deze niet al te lang was toch erg indrukwekkend! Vrijdagavond was de grootste processie maar dat hielden mijn vent en ik voor gezien. We hebben twee jaar terug in Tarragona dit spektakel mee mogen maken en voor nu geloofden we het wel.De vrijdag ruimden we de hut op, brachten op de fiets wat overgebleven boodschappen naar Hans en Willy die op een andere camping in Benidorm staan. Komen we langs de Aldi…. die hebben tegenwoordig een aparte parkeerplaats voor Benidorm Basterds Scootmobielen. 🤣In plaats van de processie gingen mijn vent en ik samen nog maar eens op de fiets naar de Chinees in Albir. We kregen extra aandacht van de Chinees want na al de drukte die we de afgelopen tijd meenamen vonden ze het zielig dat we nu maar samen waren! 🤣

Dan het ‘waarom’ we naar huis zijn gevlogen. Een paar weken terug zei mijn vent ineens; ‘Ik snap eigenlijk niet waarom we eind maart terug naar Nederland rijden. Gaat het hier mooi weer worden en gaan wij weg?’ 🤔 Na wat nadenken was de oplossing snel gevonden. Zo zitten we dus zaterdag 4 april na een lunch op de boulevard van El Altet (de pleister bij Roel is van een ijzeren balk in de garage van de camper, au, au)in de groene vogel van Transavia die ons naar Rotterdam vliegt. Daar staan Jan en moeders ons op te wachten met een prachtig bloemetje.Home sweet home. 😍 De camper staat in de opslag vlakbij het vliegveld.We gaan een maandje naar huis om wat noodzakelijke dingen te doen (ook op dieet en geen alcohol ! ) en vliegen begin mei retour naar Spanje. Hoe de route dan gaat worden….we hebben nog niet echt een plan maar weten wel dat de hut begin juli voor de keuring in Nederland moet zijn. De enige hamvraag voor dan is: De diesel is vergeleken met Nederland hier nog best goedkoop maar…. ís er nog diesel als we terugkomen? Dan moeten we ook gaan overzómeren. 🤣Voor nu leuk dat jullie weer met ons mee hebben gereisd. Een reis toch anders dan de vorige reizen want we stonden de hele tijd op dezelfde camping. Maar voor ons een erg leuke periode waarin mijn vent en ik kennis maakten met het overwinteren! Of het bevallen is? De boeking voor aanstaande november is al gemaakt! 😊

Terwijl de volgende storm over ons heen blaast is het mooi tijd om weer eens iets te bloggen. Ik denk steeds dat we nu tijdens het ‘overwinteren’ niet veel te melden hebben maar als ik dan begin blijkt dat toch wel mee te vallen. 🤔 Het weer was de afgelopen periode wisselend, zon, buien en ook dikke mist. Afgelopen week was het zelfs strandweer. Ook hebben we wel heel veel wind gehad. Nu hebben we weer een storm genaamd Regina en behalve een snoeiharde wind strooit zij ook met water dus blijven we deze eerste donderdag in maart binnen. ‘Zoals het er nu uitziet moeten we heel de dag binnen zitten!’ stelt mijn vent terwijl ie naar buiten tuurt waar de regen neer klettert. Ik ben het met hem eens want het ziet er naar uit dat het  zo’n dag gaat worden waarop je zelfs “vecht” voor de afwas om maar iets te doen te hebben. 🤣 Is het dan saai zo’n dag in de camper? Nee, zeker niet! Laat ontbijten, een boek lezen, serie’s kijken, beetje de hut opruimen en nu vaker voor de tv zitten om het nieuws in het Midden Oosten te volgen want wat een vreselijke toestand is het daar. Ik probeer in ons blog zo min mogelijk politiek en godsdienst ter discussie te stellen en nu dus ook. Maar ik vrees dat wederom de búrgers, in welk land dan ook, weer de slachtoffers zullen zijn. Mensen in de omliggende landen van Iran die huis en haard kwijt raken maar ook die in Nederland die straks hun gasrekening wellicht niet meer kunnen betalen. Over de prijzen aan de pomp ga ik het niet eens hebben. Inmiddels zijn dit de prijzen hier aan de pomp, nog steeds 80 cent goedkoper dan in Nederland. Het verschil is toch schrikbarend! 😞 We voelen ons al heel bevoorrecht met ons leven maar in situaties als deze besef je dat toch net iets meer. 🙏🏻 Terug naar Benidorm en de overwinteraars. Het is iedere dag weer verbazend hoe druk het op straat is. Doordeweeks voornamelijk ouderen maar in het weekend ook veel jongeren. Vooral Engelsen die komen feesten. Voor een vrijgezellenfeestje, verjaardag 50 jaar, 60 jaar, getrouwd 25 jaar, noem het en verzin het! 🤣Die vliegen voor een prikkie hier naar toe. Ze hebben geen reden nodig. Het is nu Cheltenham week. Paardenraces. Als ze maar kunnen drinken. 😉 Nog wel, maar als de oorlog in het Midden Oosten blijft duren dan stijgen alle prijzen ….🤔 En ja, die feestende Engelsen, niets is zo leuk om op de drukke boulevard en de Engelse straat naar mensen te kijken! 😊 Samen met Blanchefleur storten we ons tijdens Cheltenham in het feestgedruis. Laten we zeggen: het eten en de drank zijn prima, de muziek keihard en de sfeer is meer dan leuk! We zijn wel een soort Assepoester want na middernacht zijn we meestal weg uit de Engelse wijk. Hoe later op de avond, hoe meer drank….kortom daar zitten we niet op te wachten. 🤣 Op de camping hebben we inmiddels voor de derde keer naar een andere plek moeten verkassen. Ook nu is het weer te merken dat plannen een vak apart is want de vorige plaats waar we stonden is nog steeds niet bezet. Voordat we moesten verhuizen hebben we het speciaal bij de receptie nog nagevraagd ‘No, no, you have to change!’ 🤨 Het positieve is dat we op deze manier weer eens andere buren krijgen. Alhoewel ze lijken allemaal dezelfde gewoonten te hebben, namelijk: poetsen, poetsen, poetsen. Iedere dag wordt er wel een camper, caravan, voortent, auto of fiets gesopt. Alles met een klassieke rolverdeling. De vrouw haalt een teiltje water en de man gaat aan de sop. Velen hebben ook een lange stok om de camper grondig te reinigen. In ieder geval heeft men een laddertje bij zich. Waarom iedere dag weet ik niet maar de volgende dag hetzelfde ritueel. ‘Ik weet wel wat het is, het is verveling!’ stelt mijn vent. Zelf heb ik al tweemaal de blunder gemaakt om tijdens het voortent schoonmaak ritueel te vragen of de mensen gingen inpakken en vertrekken….🤣 Ook mijn vent had geen succes met zijn advies dat er een wasstraat op de camping is. Of onze buurman die omslachtig zijn camper stond te wassen dit wist. Het antwoord was namelijk kort en krachtig (of klonk het in het Duits misschien bitchy?) ‘Ja, aber das ist 2 euro!!’ 🤭 Wel grappig en bijzonder want zijn hut heeft zeker een prijs van zo’n twee ton! 🤣 Leven en laten leven zullen we maar denken. Zoals gezegd was het dus ook strandweer en mijn vent ging aan de slag met zijn vervroegd verjaardagscadeau. Hij is pas in september jarig maar dit kwam in een tv-reclame voorbij en ik vond het gelijk iets voor hem. Een ligbed van Mr. E-ZY. Super makkelijk, het is een soort terrorist: het ding blaast zichzelf op. Alleen gaat Mr. E-ZY niet zover dat ie ontploft. 😉 Ook het leeglopen gaat gemakkelijk en het ligt geweldig, aldus mijn kerel. Niet onbelangrijk te vermelden is dat er ook een oplader voor zijn phone in zit. 😊 Om in de kleur blauw te blijven doen we na het zonnen op de boulevard nog een glaasje Blue Lagoon.Moeders en Jan huren dit keer een auto en we rijden met elkaar naar Benijofar. Daar hebben mijn ouders een aantal jaren gewoond. Vandaar door naar Torreviejavoor een ‘loopje’ over de boulevard, uiteraard met een glaasje sangria. We bezochten Benijofar al eerder maar moeders vindt het zo leuk om er weer naar toe te gaan. Wederom kijkt zij haar ogen uit hoe veel er veranderd is in de afgelopen jaren. Woonden zij toen aan de rand van dit kleine stadje met voornamelijk Spanjaarden nu is het ontdekt door de buitenlanders die hier permanent wonen en heeft het een van de grootste Nederlandse kolonies aan de costa. Wat ook zeker gezellig kan zijn. Met plezier blikken mijn vent en ik terug naar de viering van Koningsdag 204 in Benijofar! 😍 Nu we toch een auto hebben rijden we naar Hans die in Finestrat (naast Benidorm) woont. Terwijl de rest in de tuin van de zon geniet ga ik samen met hem aan de slag om paella te maken. Roel heeft in de camper al een lekkere appeltaart gebakken dus mocht de paella mislukken….😉De paella smaakt echter prima, net als de appeltaart! Op zondag is het fris, er waait weer een stevige wind. Nadat we moeders en Jan hebben opgepikt besluiten we eerst naar het kruis van Benidorm te rijden. Het is een iconisch monument uit 1962 en een populaire toeristische plek. We hebben mooi uitzicht op de flat van moeders en Jan. Het gebouw in het midden, de twee na hoogste verdieping. Daarna rijden we eens richting Calpe. Het is er een stuk rustiger dan in Benidorm, je merkt dat het seizoen hier nog moet beginnen. Op de terugweg rijden we naar hotel Gran Bali waar we de lift nemen naar de rooftop bar op de 43 ste verdieping. Best hoog, 43 verdiepingen.Nu zien we de baai en Benidorm van de andere kant, prachtig! Helaas blaast de stevige wind ons bijna om. Niet overdreven hoor want moeders haar zonnebril waait van haar hoofd! 😳 Gelukkig valt het ding op het platform zelf dus loopt het goed af. Dan gaat het door naar Albir om bij Chinees Cuenco de Oro te snavelen. Voor 80,00 euro met zijn vieren (hoofd en nagerecht, drankjes) en nog een glaasje likeur van het huis. Dat gaan we in Nederland bij de Chinees echt niet meer halen! Eigenlijk moet je het niet vergelijken maar we doen het automatisch toch. 4x tapas en 2 sangria voor 20,00 euro in het ‘Tapasstraatje’ van Benidorm. Ik kom er bij Pinchos in de Markthal niet mee uit. Daar heb ik voor dat geld alleen nog maar de 2 sangria. 🤔 Ook het OV is een prijzenslag, voor 0,90 cent heb je een enkele rit met de bus! Enige verwarring welke knop want serieus als je dit toch zo ziet is het niet gek dat ik op de stop knop druk als ik eruit moet….🤔 Het is dus wel gek want hier zit ie bij de invalidenknop zodat er een soort loopplankje bij de deuren uit gaat! Gelukkig is ‘ sorry ‘ in vele talen te begrijpen! 🤣 Nou vooruit als laatste nog een prijsje: een koffie én een thee op de boulevard totaal 2,80 euro. 😊 Er zijn op facebook sites voor de overwinteraar in Benidorm. Ik volg er verschillenden: De Engelse is handig voor alle uitjes in de Engelse straat en de Nederlandse voor alle weetjes, ditjes en datjes in de Nederlandse community. Zo is er bijvoorbeeld maandag jeu de boules op strand, dinsdag koffiedrinken bij restaurant het Duitse huis en zo kan ik de week verder invullen. Op donderdagmorgen is er zingen op het strand en geloof het of niet maar dan staan er op een drukke ochtend zo’n 300 Nederlanders te zingen! Je begrijpt, het moet er eens van komen dat mijn vent en ik aan dit sociale overwinteraars leven gaan deelnemen. Een soort van “When in Rome, do as the Romans do”. Sinds we de camper hebben slepen we de hele tijd al een set van die jeu de boules ballen mee. Ik opper het plan om maandag naar de playa te gaan om te ‘boulen’ maar helaas is mijn vent er nog niet echt warm voor te krijgen. ‘Alleen als het droog weer is hoor want anders kan je me wat!’ zegt ie. Maandagmorgen schijnt een stralend zonnetje en stappen wij met de ballen in een oude fototas op de fiets.Vamos a la playa! Het verzamelpunt is bij restaurant het Duitse Huis en er staan al een paar kandidaten. 😊 De meesten kennen elkaar en storten zich op deze twee nieuwelingen. Het is niet zo maar een paar ballen in het zand gooien want er worden strepen in het zand getrokken voor de banen. Er is een grabbelzak met nummers zodat er een eerlijke loting is wie met wie speelt. Ondanks dat wij een van de jongste zijn is het verrassend leuk. De wandelaars op de boulevard moedigen vaak aan en het zorgt allemaal voor een prima sfeer.   Na afloop van het spel gaan ‘de boulers’ nog een drankje doen op de boulevard. Ach, als we er toch zijn dan gaan we natuurlijk mee! 😉 Ook nu blijkt dat de wereld klein is want ik speel samen met Ruud. Blijkt hij een zwager te zijn van Wout, die een oud collega is van mijn vader en Jan! Ik weet dat Wout ook in Benidorm is en hoe grappig is het als hij aan komt rijden met de scootmobiel om naar het boulen te kijken waar moeders en Jan ook gearriveerd zijn.De kerel met wie Roel speelt woont om de hoek in Vlaardingen. 😊 Nou, we hebben inmiddels ieder een speciaal ballentasje bij de Decathlon gekocht en mijn vent ook een uitschuifbaar stokje met een magneet om de ballen op te pakken. ‘Het is niets dat ik 1 van de jongste ben maar ze laten mij steeds bukken om die ballen op te rapen….’ is zijn excuus. 🤔 Het overwinterseizoen schijnt tot ongeveer tot eind maart te lopen. Dan trekken de overwinteraars terug naar Nederland. Jan en Hennie (broer en schoonzus van Coby) gaan deze week ook weer richting huis. Voor een laatste lunch zien we elkaar op de boulevard. Door het motto ‘wie er zin heeft schuift ook aan’ ontstaat er een gezellig clubje. 😊Vergeet ik bijna te vermelden dat we ook nog naar de optocht van het carnaval zijn geweest waar we Blanchefleur (redacteur van het AD) ook ontmoeten. Inderdaad: de groep van mensen die hier overwinteren is best vol bekenden en groot en….alleen maar groter aan het worden! 😊Site bekijken

Na vier weken Benidorm maar eens een update! In 1 week zijn we rechtstreeks hier naar toe gereden. Waarom zo snel? Omdat de planning is om te ‘overwinteren’ op een vaste stek. De keuze voor Benidorm was gauw gemaakt omdat wij vinden dat er hier het meeste te doen is in de winter. 😊 Na twee nachten op de camperplaats in Palamos hebben we nog een overnachting in Cambrils gemaakt. In deze plaats kwam ik als kind jaren achter elkaar om vakantie te vieren. Het zomers bruisende stadje maakt nu een trieste indruk. Storm Harry is dan wel vertrokken maar dat het heeft gespookt is nog goed te zien. Dat we voorlopig op onbestendig weer moeten rekenen blijkt uit de berichten met waarschuwingen over de volgende storm (Ingrid)die we binnen krijgen op de phone. 😳 De volgende stop is in Tavernes de la Valldigna. Deze kleine kustplaats ligt in de buurt van Gandia, zo’n 70 kilometer vanaf Benidorm. Soms zie je trouwens leuke uitvindingen voor een camper. Wat je al niet met een oude koelkastdeur kan doen. 😊 Per 1 februari hebben we een reservering op  camping La Media Legua maar na telefonisch contact kunnen we gelukkig toch een week eerder al terecht. Wellicht zullen we wel een keer moeten wisselen van plek maar dat maakt ons niet uit. Wat we op de verschillende Facebooksites zien is het echt bomvol in Benidorm. 😳 Zo rijden we zaterdag 24 januari Albir binnen, eerst nog wat inkopen doen en dan door naar de camping die tussen Albir en Benidorm ligt. Voor de ingang klinkt het plotseling: ‘Vlaardingers, mogen die hier ook komen?’ Achter me staat Piet Lagerwaard, een relatie van mijn camper-electronica-mannetje. Die herkende de camper met z’n vele stickers. Hoe klein is de wereld. 😊 De vriendelijke receptioniste legt alles uit en wijst ons een plek toe. Dit is voor mij altijd spannend en zeker nu want door de drukte heb je maar te nemen wat er is. Hopelijk sluit dat aan bij mijn ‘eisenlijst’ zoals: niet bij een sanitairgebouw, niet bij een vuilnisbak, niet naast een camper met schuifdeur en, en, en, en….🤣 Volgens haar hebben we een prima plaats, ‘ One of the most beautiful !’😊 Het is tegenover de ingang van het overdekte zwembad en ver genoeg van het sanitair. Dan de camping! Die is pas drie jaar oud en heeft nog weinig beschutting van bomen. Na een wandeling over het terrein is onze bevinding: er is een overdekt zwembad met een sportzaal. Een mooi buitenzwembad, een kleine supermarkt, een kapsalon en het restaurant heeft een best wel een uitgebreide menukaart met een wisselend dagmenu. De plekken zijn ruim genoeg en hebben ieder een eigen aan/afvoer van water, een rioolaansluiting en dat is geweldig! Er zijn voldoende sanitairgebouwen met prima douches en wasmachines. Hoe de wc’s zijn? Geen idee want niets zit zo lekker als de eigen pot in de hut. 😉 Iedere dag zijn er verschillende activiteiten, de aankondiging is te vinden bij het sanitair/wasmachines. Er staan allerlei nationaliteiten maar weinig Spaans. Veelal overwinteraars die er een half jaar bivakkeren. Na de afgelopen periode kan ik zeggen dat het ons bevalt….zolang je je maar niet teveel van de ‘campingburgemeesters’ aantrekt. Daarover in een volgend blog meer! 😉 Wij gaan dus ervaren hoe het is om voor een langere tijd met de camper op een plek te staan en of we ons niet gaan vervelen….🤔 Wat doen we zoal? Ja, dat vragen we ons zelf ook af want de dagen vliegen voorbij en lijken soms te kort! De eerste dagen is het weer nog onbestendig, harde wind en het is fris. Overdag in het zonnetje gaat het prima maar ‘s avonds keldert de temperatuur naar beneden. Op de fiets gaan we naar de boulevard waar we van het Levante strand helemaal naar het uiterste puntje van het Poniente strand wandelen. Er loopt genoeg ‘kunststof’. 🤣Het leuke van ‘niets moet’ is dat we iedere dag wel minimaal vijf kilometer wandelen over de boulevard. Is het omdat er iedere keer iets anders te zien is of doen we het voor het tapasstraatje in de oude stad? 😉 Ook het terras bij Artigas is onze vaste stek voor een sangria in de middag geworden. Ai kan er leuke dingen mee trouwens.Thuis is het trouwens echt vies weer. Voor de zoveelste keer sneeuwt het dit jaar. Hier doen we maar eens de bbq aan 😉 Voor het eerst dit jaar.Eindelijk maken we een keer de wandeling naar de vuurtoren in Albir en genieten boven van de prachtige uitzichten. Na een week komen moeders en Jan. We huren een auto en lunchen eerst met vrienden die in San Juan de Alicante wonen. Vandaar rijden we door naar het vliegveld en pikken moeders en Jan op. Omdat we de huurauto hebben mag de zaterdagmarkt in Xalo niet ontbreken. Een gezellige rommelmarkt om heerlijk over heen te struinen. Ook gaan we naar Finestrat waar Hans woont en hebben een gezellige middag met elkaar. De volgende afspraak voor paella maken bij hem thuis staat maar of daar nou konijn in moet….🤔 We gaan het beleven want ik moet dan altijd aan dat liedje van Flappie denken. 😪We brengen af en toe de Engelse straat ‘s avonds een bezoekje. Zeker als Pascal  (brandweerman en bekende van Roel) voor een paar dagen in Benidorm is. Iemand moet hem toch wegwijs maken. Waarom we hier nou geen foto’s van hebben….ik heb geen idee! 🤭 En ja, het blijft een soap maar wederom onderzoeken we of we hier een woning kunnen vinden. 🤣 Met een nieuwe lijst aan woningen in een groter zoekgebied gaan we op pad. Ditmaal rijden we ook naar Pinoso. Het is verder weg van de kust, het binnenland in. Volgens de makelaar een gebied sterk in opkomst. Eerder gaven we het geen kans want een uur rijden naar de kust zien we niet zitten maar na het bekijken van de brochure met verschillende woningen en vele mogelijkheden wagen we de gok. De rit ernaar toe is prachtig maar allemachtig wat is het stil en uitgestrekt. De woningen zelf staan ook nog eens buiten het dorpje Pinoso. Echt in de middle of niets staan her en der gigantische huizen in aanbouw. Het is er zo stil dat ik op het gemak naast de auto een plasje kan doen zonder dat iemand het ziet. 🤫  Eerlijk gezegd zijn we verder niet uitgestapt! En dóór gaat het terug naar Altea aan de kust. Daar kunnen we een woning bezichtigen, althans, de buitenkant. Deze ligt echter aan een weg zo steil dat het huurautootje alles moet geven om boven te komen. ‘Lekker dan, ik krijg die camper hier nooit naar boven.’ stelt mijn vent. Je begrijpt, ook nu stappen we niet eens uit. Het is wel weer typisch voor ons want we werken de hele lijst binnen een dag af! De een ligt aan een hele steile weg, de ander heeft geen privacy, die ligt te donker met bomen en zo is er nog van alles te benoemen! 🤣 Om verder geen kostbare tijd van de makelaar te verspillen zetten we de plannen maar weer stop. Ons even niet appen en doorrrrr…. zoiets zullen we maar weer zeggen. 🤣 Verder vervelen we ons nog lang niet. Na een week huren brengen we de auto terug. Hij is ietsiepietsie vies geworden dus snel de hogedruk erop. Deze wasplaats is trouwens ook aanwezig op de campingen ook hier is Ai weer grappig 😳 Wat kan je tegenwoordig nog voor waar aannemen….We gaan binnenkort wel weer eens een auto huren maar voor nu is het fietsen en wandelen. Gelukkig is er af en toe ook een feestje zoals het Chinees nieuwjaar. Zet Hollanders en een gezellige zanger bij elkaar en het wordt al gauw een gekkenhuis. Op mijn verjaardag gaan we ‘s middags voor een lunch met paella en sangria naar de boulevard met moeders en Jan. En voor Roel een varkenshaasje met uiteraard pepersaus. Dan heeft mijn vent nog een verrassing; tickets voor de spectaculaire show Elements in Benidorm Palace. De reviews over de show zijn niet overdreven, het is een top avond geweest met geweldige optredens! Een illusionist tovert binnen twee seconden een complete helikopter op het toneel. Al zou je de truc twintig keer zien dan weet je nog steeds niet hoe ze het doen. Op de vraag of het overwinteren ons bevalt? We hebben inmiddels een maand bijgeboekt….😊 en maken ons op voor een weekend vol carnaval activiteiten hier in Benidorm! Thuis in Vlaardingen was er trouwens ook een mooie activiteit. Een bestelbus die tegenover onze woning stond geparkeerd werd ‘s nachts in brand gestoken. Heel vreemd allemaal en op de camera was de volgende morgen duidelijk te zien dat het brandstichting was. Zoals de beelden laten zien, en onze aanname, is het een busje gebruikt voor iets wat het daglicht niet  mag zien en moesten de boefjes er vanaf? Het ding wordt neergezet, de boef wordt door een andere personenauto opgehaald en later komen er twee die het ding in de fik steken. Helaas voor de boefjes hebben ze geen erg in onze camera’s gehad. Verder bij ons gelukkig geen schade ontstaan….

En in Benidorm: was er ook nog storm 8, Nils. Hopelijk de laatste!

Na de avonturen van Roel die hij in de voorgaande blogs heeft gedeeld even kort terug naar afgelopen december. We zijn dus een paar dagen voor Kerstmis van de cruise thuis gekomen. Natuurlijk had ik vooraf al voorbereidingen gedaan en zo zijn de woning en tuin snel in kerstsfeer. 😊 Dit jaar maar een klein kerstdorp. Het open haardhout is op. We hebben tien jaar kunnen stoken van de boom die op het kerkplein stond en die we mochten opzagen. Nu moet er hout gekocht worden. Oepss….500 euro voor 2 kuub. 😳De kerstdagen brengen we gezellig door met familie en er is zelfs een ieniemienie kerstdametje. 😍 Het weekend na de kerstdagen hebben we een lekker etentje met onze vrienden Rentia en Jos die over zijn uit Canada. Oudejaarsavond gaat ook dit keer in de boeken als super leuk met steekwoorden als; gezelligheid, kaarten, sjoelen, flipperkast, darten, een dansje, bubbels, oliebollen en lekker hapjes! Rond half drie ‘s nachts gaan de eersten huiswaarts en volgt een appje; “ De ruiten van de AH op de hoek zijn eruit geblazen.” Later in de nacht wandelen we er even langs en horen van de nog aanwezige agenten dat er kort voor de jaarwisseling zelfs vier ME wagens zijn geweest om de orde bij het winkelcentrum te herstellen. Nou, het is toch vlakbij ons maar we hebben er niets van gemerkt…. 😳 De muziek wellicht toch iets te hard! 🤭 Gelukkig is het vuurwerk in 2026 verboden maar of dat gaat werken voor de relschoppers? 🤔 Mijn vent moppert iedere dag op de kou, ‘Ik kan er niet meer tegen, mijn hele lijf doet zeer!’ 🥶 Zelfs het personeel van Pinchos in de Markthal kan hem tijdens de zaterdagmiddagen niet in warme sferen brengen. ‘Ik heb gewoon niets meer met de kou! Ik zeg camper inpakken en wegwezen!’ Als er dan ook nog een pak sneeuw valt en het buiten ijzig koud en glad is hebben we de poppen aan het dansen! 🤣 Ongeveer ergens in juni hebben we al een camping in Benidorm besproken voor de maand februari. Ja, lieve lezers, we gaan terug naar “Benihome” en nu om te overwinteren! 🤣 Het viel niet mee want alle campings/camperplaatsen in en rond Benidorm waren reeds vol maar uiteindelijk is het toch gelukt! Moeders en Jan zijn dan ook daar,  voor februari en maart hebben zij hetzelfde appartement als twee jaar geleden gehuurd.  ‘We halen jullie 30 januari op van het vliegveld in Alicante.’ beslist mijn vent. 😳 Terwijl ik mijn kerstdorp opruim vraag ik of we dan nog gaan ‘wintersporten’. Hij kijkt alsof ik iets heel raars heb gevraagd. ‘Nou, misschien in Andorra maar ik heb niets met die kou meer, ik wil gewoon zon!’ 😊 zegt ie heel stellig. Een wandeling in besneeuwd Vlaardingen zit er ook niet echt in (hij zit prima binnen 🤣) en zo loop ik alleen (eigenlijk wel heel lekker) mijn eigen tempo en geniet van al het wit! Maar in mijn hoofd spookt toch wel een dingetje: geen moonboots maar teenslippers dit jaar. 😪Alles voor de liefde zullen we maar zeggen! 😉 Rond 16 januari is ie niet meer te houden. De camper is klaar en staat te roepen op de oprit en de oppas voor onze woning is geregeld. Time to go! Zaterdagmorgen gaan we op pad. We hebben twee weken om in Benidorm te komen. ‘Lekker toch, zo op het gemak.’ opper ik terwijl ik mijn aantekeningen in het dashboardkastje leg. Niet de hele route is uitgestippeld maar ik maak een optie voor 1 of 2 ritten zodat we een beetje weten waar we heen gaan en waar we kunnen overnachten. Het is rustig op de weg en de 500 kilometers naar onze eerste stop in Toul schieten voorbij. ‘Ik kan nog zeker doorrijden hoor, ik rij zo naar Lyon!’ tettert mijn vent opgewekt. 🤨 Mooi niet, want de afspraak is dat we op het gemak de rit naar Benidorm zouden doen. Dus we gaan de weg af en zoeken de camperplaats in Toul op waar we vaker hebben gestaan. Even een wandelingetje door het dorp en dan opwarmen bij de kachel want het is best koud buiten. De volgende dag nemen we toch een stuk tolweg. Gelukkig werkt de nieuwe tolbadge uitstekend en na een vrolijk piepje gaan de slagbomen dit keer gewoon open. Bij Clermont Ferrand verlaten we de tolweg om in het iets verder gelegen plaatsje Issoire te overnachten. Prima camperplek! Op het fietsie gaan we naar de nabijgelegen Buffalo Grill (soort Beren) en snavelen iets lekkers. Het is tenslotte zondagavond dus dan mag het wel. ‘Doen we toch goed, dit is pas de eerste keer dat we deze reis uit eten gaan!’ stelt mijn vent. Serieus die man is niet goed want we zijn net twee dagen onderweg! 😳 De volgende dag wandelen we door het centrum maar zo op de maandagmorgen is er helaas weinig te beleven. ‘s Middags rijden we toch nog maar een stuk verder tot aan het gehucht Sainte Eulalia de Cernon. Het zijn niet veel kilometers maar we houden pas op de plaats omdat storm Harry over de oostkust van Spanje trekt. Dinsdag wagen we het erop, de voorspellingen gaan beter worden. In de regen passeren we de grens. Càlida bienvenida! We zijn er weer! 😊 Het plan was om te stoppen in Rosas maar van andere camperaars onderweg hoorden we dat Palamós in de winter gezelliger schijnt te zijn. Dus….precies, onze stop gaat daar worden. In de stromende regen rijden we langs ondergelopen velden en boomgaarden. Ook zien we de politie druk met wegafzettingen in verband met ondergelopen wegen. Het is een bizar tafereel. Voordat we de camperplaats in Palamós oprijden doen we boodschappen. De winkel heeft flink last van lekkage. Op de camperplaats verbazen we ons wederom hoeveel campers er onderweg zijn want ook hier is het best druk. Omdat de weersverwachting voor morgen goed is besluiten we langer te blijven. Eind van de middag krijgen we echter weer een weeralarm op de app.

Het blijft oppassen geblazen. Maar woensdagmorgen is ie dan daar: de zon! Heel matig en hij heeft er nog niet veel zin in maar het is droog! Op de fiets verkennen we het stadje. Zoals in veel steden bovenin de Spaanse kustplaatsen is het rustig, veel winkels zijn dicht. We denken zeker dat het hier in de zomer erg leuk kan zijn maar voor nu geloven we het wel. Terug fietsen we langs de boulevard en de jachthaven, in de verte komen weer donkere wolken. Tijd om naar de hut te gaan! 😊 Nog zo’n 600 kilometer tot aan Benidorm.