When in Rome, do as the Romans do

Terwijl de volgende storm over ons heen blaast is het mooi tijd om weer eens iets te bloggen. Ik denk steeds dat we nu tijdens het ‘overwinteren’ niet veel te melden hebben maar als ik dan begin blijkt dat toch wel mee te vallen. 🤔 Het weer was de afgelopen periode wisselend, zon, buien en ook dikke mist. Afgelopen week was het zelfs strandweer. Ook hebben we wel heel veel wind gehad. Nu hebben we weer een storm genaamd Regina en behalve een snoeiharde wind strooit zij ook met water dus blijven we deze eerste donderdag in maart binnen. ‘Zoals het er nu uitziet moeten we heel de dag binnen zitten!’ stelt mijn vent terwijl ie naar buiten tuurt waar de regen neer klettert. Ik ben het met hem eens want het ziet er naar uit dat het  zo’n dag gaat worden waarop je zelfs “vecht” voor de afwas om maar iets te doen te hebben. 🤣 Is het dan saai zo’n dag in de camper? Nee, zeker niet! Laat ontbijten, een boek lezen, serie’s kijken, beetje de hut opruimen en nu vaker voor de tv zitten om het nieuws in het Midden Oosten te volgen want wat een vreselijke toestand is het daar. Ik probeer in ons blog zo min mogelijk politiek en godsdienst ter discussie te stellen en nu dus ook. Maar ik vrees dat wederom de búrgers, in welk land dan ook, weer de slachtoffers zullen zijn. Mensen in de omliggende landen van Iran die huis en haard kwijt raken maar ook die in Nederland die straks hun gasrekening wellicht niet meer kunnen betalen. Over de prijzen aan de pomp ga ik het niet eens hebben. Inmiddels zijn dit de prijzen hier aan de pomp, nog steeds 80 cent goedkoper dan in Nederland. Het verschil is toch schrikbarend! 😞 We voelen ons al heel bevoorrecht met ons leven maar in situaties als deze besef je dat toch net iets meer. 🙏🏻 Terug naar Benidorm en de overwinteraars. Het is iedere dag weer verbazend hoe druk het op straat is. Doordeweeks voornamelijk ouderen maar in het weekend ook veel jongeren. Vooral Engelsen die komen feesten. Voor een vrijgezellenfeestje, verjaardag 50 jaar, 60 jaar, getrouwd 25 jaar, noem het en verzin het! 🤣Die vliegen voor een prikkie hier naar toe. Ze hebben geen reden nodig. Het is nu Cheltenham week. Paardenraces. Als ze maar kunnen drinken. 😉 Nog wel, maar als de oorlog in het Midden Oosten blijft duren dan stijgen alle prijzen ….🤔 En ja, die feestende Engelsen, niets is zo leuk om op de drukke boulevard en de Engelse straat naar mensen te kijken! 😊 Samen met Blanchefleur storten we ons tijdens Cheltenham in het feestgedruis. Laten we zeggen: het eten en de drank zijn prima, de muziek keihard en de sfeer is meer dan leuk! We zijn wel een soort Assepoester want na middernacht zijn we meestal weg uit de Engelse wijk. Hoe later op de avond, hoe meer drank….kortom daar zitten we niet op te wachten. 🤣 Op de camping hebben we inmiddels voor de derde keer naar een andere plek moeten verkassen. Ook nu is het weer te merken dat plannen een vak apart is want de vorige plaats waar we stonden is nog steeds niet bezet. Voordat we moesten verhuizen hebben we het speciaal bij de receptie nog nagevraagd ‘No, no, you have to change!’ 🤨 Het positieve is dat we op deze manier weer eens andere buren krijgen. Alhoewel ze lijken allemaal dezelfde gewoonten te hebben, namelijk: poetsen, poetsen, poetsen. Iedere dag wordt er wel een camper, caravan, voortent, auto of fiets gesopt. Alles met een klassieke rolverdeling. De vrouw haalt een teiltje water en de man gaat aan de sop. Velen hebben ook een lange stok om de camper grondig te reinigen. In ieder geval heeft men een laddertje bij zich. Waarom iedere dag weet ik niet maar de volgende dag hetzelfde ritueel. ‘Ik weet wel wat het is, het is verveling!’ stelt mijn vent. Zelf heb ik al tweemaal de blunder gemaakt om tijdens het voortent schoonmaak ritueel te vragen of de mensen gingen inpakken en vertrekken….🤣 Ook mijn vent had geen succes met zijn advies dat er een wasstraat op de camping is. Of onze buurman die omslachtig zijn camper stond te wassen dit wist. Het antwoord was namelijk kort en krachtig (of klonk het in het Duits misschien bitchy?) ‘Ja, aber das ist 2 euro!!’ 🤭 Wel grappig en bijzonder want zijn hut heeft zeker een prijs van zo’n twee ton! 🤣 Leven en laten leven zullen we maar denken. Zoals gezegd was het dus ook strandweer en mijn vent ging aan de slag met zijn vervroegd verjaardagscadeau. Hij is pas in september jarig maar dit kwam in een tv-reclame voorbij en ik vond het gelijk iets voor hem. Een ligbed van Mr. E-ZY. Super makkelijk, het is een soort terrorist: het ding blaast zichzelf op. Alleen gaat Mr. E-ZY niet zover dat ie ontploft. 😉 Ook het leeglopen gaat gemakkelijk en het ligt geweldig, aldus mijn kerel. Niet onbelangrijk te vermelden is dat er ook een oplader voor zijn phone in zit. 😊 Om in de kleur blauw te blijven doen we na het zonnen op de boulevard nog een glaasje Blue Lagoon.Moeders en Jan huren dit keer een auto en we rijden met elkaar naar Benijofar. Daar hebben mijn ouders een aantal jaren gewoond. Vandaar door naar Torreviejavoor een ‘loopje’ over de boulevard, uiteraard met een glaasje sangria. We bezochten Benijofar al eerder maar moeders vindt het zo leuk om er weer naar toe te gaan. Wederom kijkt zij haar ogen uit hoe veel er veranderd is in de afgelopen jaren. Woonden zij toen aan de rand van dit kleine stadje met voornamelijk Spanjaarden nu is het ontdekt door de buitenlanders die hier permanent wonen en heeft het een van de grootste Nederlandse kolonies aan de costa. Wat ook zeker gezellig kan zijn. Met plezier blikken mijn vent en ik terug naar de viering van Koningsdag 204 in Benijofar! 😍 Nu we toch een auto hebben rijden we naar Hans die in Finestrat (naast Benidorm) woont. Terwijl de rest in de tuin van de zon geniet ga ik samen met hem aan de slag om paella te maken. Roel heeft in de camper al een lekkere appeltaart gebakken dus mocht de paella mislukken….😉De paella smaakt echter prima, net als de appeltaart! Op zondag is het fris, er waait weer een stevige wind. Nadat we moeders en Jan hebben opgepikt besluiten we eerst naar het kruis van Benidorm te rijden. Het is een iconisch monument uit 1962 en een populaire toeristische plek. We hebben mooi uitzicht op de flat van moeders en Jan. Het gebouw in het midden, de twee na hoogste verdieping. Daarna rijden we eens richting Calpe. Het is er een stuk rustiger dan in Benidorm, je merkt dat het seizoen hier nog moet beginnen. Op de terugweg rijden we naar hotel Gran Bali waar we de lift nemen naar de rooftop bar op de 43 ste verdieping. Best hoog, 43 verdiepingen.Nu zien we de baai en Benidorm van de andere kant, prachtig! Helaas blaast de stevige wind ons bijna om. Niet overdreven hoor want moeders haar zonnebril waait van haar hoofd! 😳 Gelukkig valt het ding op het platform zelf dus loopt het goed af. Dan gaat het door naar Albir om bij Chinees Cuenco de Oro te snavelen. Voor 80,00 euro met zijn vieren (hoofd en nagerecht, drankjes) en nog een glaasje likeur van het huis. Dat gaan we in Nederland bij de Chinees echt niet meer halen! Eigenlijk moet je het niet vergelijken maar we doen het automatisch toch. 4x tapas en 2 sangria voor 20,00 euro in het ‘Tapasstraatje’ van Benidorm. Ik kom er bij Pinchos in de Markthal niet mee uit. Daar heb ik voor dat geld alleen nog maar de 2 sangria. 🤔 Ook het OV is een prijzenslag, voor 0,90 cent heb je een enkele rit met de bus! Enige verwarring welke knop want serieus als je dit toch zo ziet is het niet gek dat ik op de stop knop druk als ik eruit moet….🤔 Het is dus wel gek want hier zit ie bij de invalidenknop zodat er een soort loopplankje bij de deuren uit gaat! Gelukkig is ‘ sorry ‘ in vele talen te begrijpen! 🤣 Nou vooruit als laatste nog een prijsje: een koffie én een thee op de boulevard totaal 2,80 euro. 😊 Er zijn op facebook sites voor de overwinteraar in Benidorm. Ik volg er verschillenden: De Engelse is handig voor alle uitjes in de Engelse straat en de Nederlandse voor alle weetjes, ditjes en datjes in de Nederlandse community. Zo is er bijvoorbeeld maandag jeu de boules op strand, dinsdag koffiedrinken bij restaurant het Duitse huis en zo kan ik de week verder invullen. Op donderdagmorgen is er zingen op het strand en geloof het of niet maar dan staan er op een drukke ochtend zo’n 300 Nederlanders te zingen! Je begrijpt, het moet er eens van komen dat mijn vent en ik aan dit sociale overwinteraars leven gaan deelnemen. Een soort van “When in Rome, do as the Romans do”. Sinds we de camper hebben slepen we de hele tijd al een set van die jeu de boules ballen mee. Ik opper het plan om maandag naar de playa te gaan om te ‘boulen’ maar helaas is mijn vent er nog niet echt warm voor te krijgen. ‘Alleen als het droog weer is hoor want anders kan je me wat!’ zegt ie. Maandagmorgen schijnt een stralend zonnetje en stappen wij met de ballen in een oude fototas op de fiets.Vamos a la playa! Het verzamelpunt is bij restaurant het Duitse Huis en er staan al een paar kandidaten. 😊 De meesten kennen elkaar en storten zich op deze twee nieuwelingen. Het is niet zo maar een paar ballen in het zand gooien want er worden strepen in het zand getrokken voor de banen. Er is een grabbelzak met nummers zodat er een eerlijke loting is wie met wie speelt. Ondanks dat wij een van de jongste zijn is het verrassend leuk. De wandelaars op de boulevard moedigen vaak aan en het zorgt allemaal voor een prima sfeer.   Na afloop van het spel gaan ‘de boulers’ nog een drankje doen op de boulevard. Ach, als we er toch zijn dan gaan we natuurlijk mee! 😉 Ook nu blijkt dat de wereld klein is want ik speel samen met Ruud. Blijkt hij een zwager te zijn van Wout, die een oud collega is van mijn vader en Jan! Ik weet dat Wout ook in Benidorm is en hoe grappig is het als hij aan komt rijden met de scootmobiel om naar het boulen te kijken waar moeders en Jan ook gearriveerd zijn.De kerel met wie Roel speelt woont om de hoek in Vlaardingen. 😊 Nou, we hebben inmiddels ieder een speciaal ballentasje bij de Decathlon gekocht en mijn vent ook een uitschuifbaar stokje met een magneet om de ballen op te pakken. ‘Het is niets dat ik 1 van de jongste ben maar ze laten mij steeds bukken om die ballen op te rapen….’ is zijn excuus. 🤔 Het overwinterseizoen schijnt tot ongeveer tot eind maart te lopen. Dan trekken de overwinteraars terug naar Nederland. Jan en Hennie (broer en schoonzus van Coby) gaan deze week ook weer richting huis. Voor een laatste lunch zien we elkaar op de boulevard. Door het motto ‘wie er zin heeft schuift ook aan’ ontstaat er een gezellig clubje. 😊Vergeet ik bijna te vermelden dat we ook nog naar de optocht van het carnaval zijn geweest waar we Blanchefleur (redacteur van het AD) ook ontmoeten. Inderdaad: de groep van mensen die hier overwinteren is best vol bekenden en groot en….alleen maar groter aan het worden! 😊Site bekijken